vrijdag 8 augustus 2008

Hoe ziet God er uit?

Vroeger werd God ons voorgesteld als een wezen dat ons op ieder ogenblik in de gaten hield en ons af en toe een straf toezond, wanneer we het te bont maakten. Het idee van een persoonlijke God, een God met een gezicht, een God die kwaad kan zijn, die streng is en ons vergiffenis schenkt wanneer we berouw hebben, die gevoelens kan hebben, dat kon er bij mij niet in. Ik heb de indruk dat het de bedoeling was ons voortdurend met schuldgevoelens op te zadelen, zeg maar ons te manipuleren om ons in het rijtje te laten lopen. We moesten ons schikken naar de regels van “de club”. De kracht, de rijkdom die ieder van ons in zich heeft, werd hierdoor volgens mij verstikt. Er werd ons verteld dat de God van de christenen de enige echte ware is. En de andere godsdiensten dan? Die hebben toch ook een God! Zijn er dan meerdere goden? Of ziet God er verschillend uit, afhankelijk van wie naar hem kijkt? We moesten alles geloven wat in de bijbel stond en wat de paus, het “onfeilbare” hoofd van de kerk ons voorhield. De voorstellingen die men ons gaf van God, de schepping, de hemel, het vagevuur, de hel en de engelen, ik kon er niet bij. Ik voelde me geïndoctrineerd en gevangen. Ik wilde vrij zijn, mijn innerlijke rijkdom kunnen ontdekken. Sinds die tijd heb ik een hekel gekregen aan de woorden “moeten” en “geloven”. Ik heb ze dan ook uit mijn woordenboek geschrapt.

vrijdag 9 mei 2008

Harmonische relaties

Een relatie harmonisch beleven is niet gemakkelijk. Ik probeer in gelijk welke relatie met iedereen steeds overeen te komen dat ieder van ons helemaal zichzelf moeten kunnen zijn. Neem nu een relatie met een partner. Zij moet de dingen kunnen doen die ze graag doet en op de manier die haar het beste ligt, ik eveneens. Zij moet haar eigen mening kunnen hebben over politiek, godsdienst, discriminatie, fatsoen … Ik de mijne. Zij moet haar emoties kunnen uiten op haar manier, ik op de mijne. In al die dingen kan men erg veel verschillen. Deze verschillen zijn wat ze zijn, dit is een neutraal gegeven. Leeft men dan naast elkaar? Neen! Heeft men dan wel iets aan elkaar? Ja! Ik ben van mening dat iemand die zich goed voelt in zijn vel, die goed kan opschieten met zichzelf, ook goed kan samenleven met andere mensen. Een persoon die niet in vrede leeft met zichzelf, die dikwijls dingen doet waar hij niet kan achterstaan, waarmee hij eigenlijk niet akkoord gaat, gaat er vroeg of laat onderdoor. Altijd alles voor anderen doen is mooi in theorie, maar in de praktijk houdt men dat niet vol. Ik vind dat een mens het recht heeft om egocentrisch te leven, in het centrum te staan van zijn eigen wereld. Egoïsten halen zoveel mogelijk uit hun omgeving, altruïsten geven zoveel mogelijk. Tussen deze beide uitersten bevindt zich de egocentrist, de persoon die op een harmonische manier veel geeft en tevens veel durft nemen. Hiervan vertrekkend stel ik een partner steeds voor dat we elkaar steeds vragen wat we graag hebben en zeggen wat we niet graag hebben. Gaat de ander daarop in, dan is dat een cadeau. Zoniet hebben we pech en bekijken we of we daarmee kunnen leven. Betreft het iets fundamenteels, dan bespreken we de situatie totdat we een voor beide partijen aanvaardbaar compromis gevonden hebben. Dat is niet altijd gemakkelijk, maar het eindresultaat geeft steeds een erg grote voldoening: we hebben elkaar weer beter leren kennen en we zijn weer meer naar elkaar toegegroeid.
In een persoonlijke relatie heeft ieder van de partners zijn eigen territoria en samen hebben ze hun gedeelde territoria. Bij voorbeeld: zij kan doen aan bloemschikken, reisverhalen schrijven, fotograferen, quizzen, groenten oogsten en koken … Hij doet bij voorbeeld de klusjes, de groentetuin, een boek schrijven, mensen voorthelpen … Samen spelen ze muziek en zingen ze in een meezingband, gaan ze op reis, naar familie en vrienden, naar feestjes, discussiëren ze met elkaar, kijken ze tv, doen de afwas … Op de gemeenschappelijke territoria maken ze duidelijke afspraken: zij bepaalt bij voorbeeld de tv-programma’s op maandag, woensdag en zondag, hij op de andere dagen. Zij stippelt de reizen uit en speelt de navigator, hij is de chauffeur. Zij wast af en hij droogt af … Bij dit alles proberen ze elkaar voortdurend te benaderen als volwassenen, als evenwaardige personen. Niemand heeft het recht om een ander verwijten te maken, toe te snauwen, te bekritiseren, te beoordelen, de les te spellen! Verdraagzaam zijn is lonender.
Wij proberen dat zo goed mogelijk te doen. Is er iets dat wringt, dat ons dwars zit, dan proberen we dat uit te praten zonder te ander te kleineren, te kwetsen of gezichtsverlies te laten leiden. We willen elkaar niet veranderen, onze eigen levenswijze niet opdringen. We proberen elkaar steeds te respecteren in onze eigenheid, elkaar te aanvaarden zoals we zijn, elkaar de nodige ruimte te geven, te genieten van elkaars aanwezigheid. Het is allemaal niet eenvoudig, aan een relatie moet iedere dag gewerkt worden, maar zo proberen te leven loont de moeite. Liefde is “willen”, er iets van “willen” maken. Liefde is een werkwoord.

maandag 11 februari 2008

Gelukkig zijn en Vrijheid

Op zekere dag was ik aan het nadenken over “het geluk” en het kwam in mij op dat gelukkig zijn maar kan wanneer men persoonlijk en maatschappelijk “vrij” is. Met vrijheid bedoel ik niet: losbandigheid, egoïsme, leef er maar op los, houd maar met niemand rekening. Zulke houding getuigt juist van onvrijheid. Men hangt vast aan genot, aan “hebben”, aan kicks, aan het plezier van het overtreden van de wetten en leefregels en het fnuiken van andere mensen.
Persoonlijke Vrijheid is volgens mij: “Volledig zichzelf zijn zonder een spel te spelen”. Wanneer men kan “loslaten”, is men vrij. Wanneer men “niet gehecht” is aan de dingen, is men vrij. Wanneer men op zijn eigen manier kan genieten van de kleine dingen, is men vrij. Wanneer men kan opgaan in zijn werk, is men vrij. Wanneer men emotioneel en mentaal niet in een knoop ligt en steeds verder werkt aan zijn eigen regels en zijn eigen referentiestelsel, is men vrij. Wanneer men loskomt van de manipulaties door andere mensen, is men vrij. Wanneer men volledig zichzelf kan zijn, is men vrij. Wanneer men ongedwongen de afgesproken leefregels kan nakomen, is men vrij. Wanneer men zich vrij in zijn omgeving kan bewegen zonder zich anders voor te moeten doen dan men is, zonder een spel te spelen, is men vrij.
Maatschappelijke Vrijheid is mijns inziens: “Steeds zijn ding doen zonder zich te laten manipuleren”. Wanneer men zelf kan bepalen met wie men wil leven, met wie men wil werken, met wie men wil omgaan, waarmee men zich wil bezig houden, is men vrij. Wanneer men zelf zijn plaats kan kiezen in de maatschappij, is men vrij. Wanneer men zelf kan bepalen waar men zich voor wil inzetten zonder zich door anderen te laten manipuleren, is men vrij. Wanneer men zelf kan kiezen hoe men de dingen aanpakt, is men vrij. Wanneer men zich niet aan alle kanten laat binden (imago, status, levensstandaard hooghouden, afbetalingen, beloften ...), is men vrij. Wanneer men volledig zichzelf kan zijn onder de mensen, is men vrij. Wanneer men zich niet laat manipuleren om dingen te doen waarmee men niet akkoord is of om dingen niet te doen die men zou willen doen, is men vrij.

maandag 14 januari 2008

Gelukkiger worden? Enkele technieken.

1 Techniek van het “Loslaten”

Alles wat we hebben, kan men ons afnemen. Hoe meer we hebben, hoe meer problemen we hebben. Hebben we een mooie nieuwe auto gekocht bijvoorbeeld, dan begint het spel. Als ik maar geen krassen op mijn auto krijg, als hij maar niet gestolen wordt, als ik maar geen ongeluk ga voorhebben, als ... Dan maar een alarminstallatie geplaatst en een dure verzekering genomen. Weer extra zorgen: welke installatie werkt het best? welke verzekering is niet te duur? Enz.
Moet men dan alle materiële goederen vaarwel zeggen? Zeker niet. Er is niks mis met een mooie, dure auto, maar om gelukkig te zijn, dunkt me, moet men zijn auto, zijn huis, zijn aandelen, zijn PC, zijn boot ... kortom al zijn bezittingen kunnen "LOSLATEN". Wanneer men zich kan “onthechten” van alle materiële dingen, deze kan loslaten, wanneer het geen drama is als men ze kwijtspeelt, men er niet onderdoor gaat wanneer men alles verliest, dan is men op weg om gelukkig te zijn.
Heeft men een mooie familie (partner en kinderen), een goede gezondheid, een lonende job of eigen zaak, een gezellig huis, een dure wagen ... dan is dat prachtig. Maar verliest men iets of alles, dan zou dit geen drama mogen zijn, hoe erg ook (Herinner je je nog Job uit de bijbel?) Als men kan loslaten waaraan men gehecht is, als men zich van alles kan “ont”-hechten, dan verdwijnen de zorgen en angsten om iets te verliezen, dan staat de poort open voor het geluk. Veel hebben kan mooi zijn, maar men zou in staat moeten zijn om er zich los van te maken.
Bovendien, hoe meer men loslaat, hoe meer men krijgt. Dit lijkt paradoxaal, maar is het niet zo? Je hebt ook wel eens meegemaakt dat het meisje dat je niet kon krijgen, zelf achter een jongen aanzat die zij niet kon krijgen en dat er een meisje stapelzot van jou was, waarvan jij niet wilde weten. Iemand die niks nodig heeft, straalt geluk uit en dat trekt aan, dat brengt automatisch succes met zich mee. Iemand die ziekelijk op zoek is naar een lief bijvoorbeeld, komt over als een zielenpoot en raakt er nooit aan. Iemand die wekelijks op de Lotto speelt, wint nooit iets van betekenis, iemand die eens een keer voor de lol speelt, kan gemakkelijk tot zijn verbazing het groot lot winnen.

2 Techniek van het “Doorvoelen”

Doorvoelen moet gezien worden als “doorgaan” met voelen, hoe erg en pijnlijk de gevoelens ook worden. Deze techniek kan vooral gebruikt worden om angsten en frustraties op te lossen. Wij zitten allemaal opgescheept met diverse angsten.
De acht basisangsten zijn: angst om te falen, angst om onze job en/of onze materiële bezittingen te verliezen (armoede), angst voor kritiek van anderen of om door hen uitgelachen te worden, angst voor fysieke pijn, angst om een geliefde te verliezen, angst om ziek te worden, angst om oud te worden, angst om te sterven.
Hoe werkt de techniek van het doorvoelen? Neem als voorbeeld: je hebt angst dat je kind iets overkomt, dat je het gaat verliezen. Trek je ergens terug waar je rustig je gang kan gaan. Denk aan je kind en laat je gevoelens spreken. Denk aan wat het kan overkomen en hoe erg je dat gaat vinden. Voel de pijn die hierbij optreedt. Ween gerust als de tranen opkomen. Denk aan het ergste dat je kind kan overkomen: het sterft. Voel het verdriet en de pijn en ga hiermee een tijdje door. Je vindt het enorm erg en het doet je veel pijn. Je beeldt je in wat het zal zijn wanneer het er niet meer is. Het verlies, de leegte ... Na afloop van deze oefening zal je merken dat je angst zoniet verdwenen dan toch minder intens is (herhaal in dit laatste geval deze oefening op een later tijdstip nog eens). Door het verdriet te “DOOR-VOELEN” is het precies alsof de angst voor het verlies oplost zoals mist die optrekt wanneer de zon zich laat zien. Je hebt het ergste al eens meegemaakt en daarom valt de angst ervoor weg. Je kunt de toekomst weer positief en vol vertrouwen tegemoet treden. Achteraf blijkt dikwijls dat de zaken positief evolueren omdat een positieve ingesteldheid positieve zaken aantrekt.
Deze techniek kan bij diverse angsten verlichting brengen: angst voor pijn bij de bevalling (ze vooraf mentaal en emotioneel doormaken lost de angst op), angst uitgelachen te worden (het ergste vooraf beleven verdrijft de angst), angst om de huur niet meer te kunnen betalen (in gedachten verhuizen en het leven in de vorige woning loslaten, verlicht enorm) ... Deze techniek is werkelijk heel krachtig.

3 Techniek van de "Nulverwachting"

Een techniek die heel goed werkt en veel frustraties voorkomt is de techniek van de nulverwachting. Wanneer je iemand iets vraagt en je gaat ervan uit dat je het zeker zult krijgen, zal je zwaar gedesillusioneerd zijn wanneer het antwoord “nee” is. Hetzelfde heb je voor wanneer je iets plant en het draait anders uit dan je verwachtte. Je zadelt jezelf op met een frustratie en misschien wel met een slecht humeur. Wanneer je bij een vraag of een verzoek niets verwacht en het antwoord is “nee”, is er niets aan de hand. Je hoeft je verwachting of je verlangen niet in te slikken. Is het antwoord “ja”, dan word je vervuld met blijdschap, je krijgt iets dat je niet verwachtte. Soms vraag ik aan mijn vriendin of ze iets voor mij wil doen. “Wil jij mijn hemden strijken?” “Ja, graag!” Ik heb toch geluk. Ze hoefde het niet te doen, ik zou het zelf gedaan hebben, maar nu doet zij het. Zo maar, ze geeft me zo maar een fijn cadeau! De eerste de beste keer dat ik iets voor haar kan doen, zal ik het zeker niet laten. Wanneer je niets verwacht, is alles wat je krijgt een geweldig geschenk! Personen die graag anderen verrassen, doen dit omdat ze de vreugde en de blijdschap die ze hiermee bij anderen uitlokken, zo fijn vinden. Je kan jezelf zo een verrassing bezorgen, door vooraf niets te verwachten. Wanneer je iets plant, wanneer je je voorneemt iets te gaan doen en je gaat er hierbij van uit dat je plan op ieder ogenblik in de war gestuurd kan worden, dan vermijd je iedere frustratie. Komt er plots iets je plan verstoren, dan stuur je je plan gewoon bij, je past je plan gewoon aan de nieuwe situatie aan. Niets aan de hand. Herkennen we volgende situatie? Voor het weekend heeft de dochter in het radio- en tv-blad aangekruist welke programma’s ze wil zien. ‘s Avonds zet vader of moeder de tv aan en kiest een programma dat helemaal niet op het lijstje van dochterlief staat. Gedonder in de glazen, woorden, manipulatie over en weer! Ofwel krijgt de dochter haar zin ofwel loopt ze kwaad naar haar kamer. Een compromis zou kunnen zijn: samen vooraf de tv-programma’s kiezen ofwel helemaal niets verwachten van de tv-avond, misschien komt er iets uit de bus dat veel leuker is om samen te doen.

dinsdag 18 december 2007

Geluk is genieten van innerlijke rijkdom

Op een dag beleefde ik het volgende. Ik lag op de divan en was erg ontspannen. Ik dacht: laat ik mijn verbeelding gebruiken en op zoek gaan naar het geluk. Ik stelde me een hoge berg voor en ik trok naar boven. Daar zou ik ergens wel een schat, veel geld en rijkdom, misschien een mysterieuze “graal” of weet ik veel vinden. Ik beklom puffend en zwetend de berg. Bijna boven gekomen zag ik een oude man zitten in een soort grot. Hij had grijze haren en een grijze baard. Ook had hij een lange grijze pij aan. Hij zat daar in kleermakerszit op de grond en keek strak voor zich uit. Ik dacht: bingo, die man kan me helpen. Ik stapte naar hem toe en vroeg: “Meneer, kunt u me zeggen waar ik het geluk vind?” Hij antwoordde niet. Ik dacht, hij heeft me niet gehoord. Ik herhaalde mijn vraag: “Meneer, alstublieft, zeg me waar ik het geluk kan vinden. Ik ben er zeker van dat u het weet.” Toen hief de man zijn hoofd op en keek naar mij, maar hij zei niets. Wat ik toen zag, was onvoorstelbaar. In de ogen van de grijze man zag ik een zee van geluk, een diep geluk binnen in hem. Ik kreeg het overal warm, een weldoende gloed maakte zich van mij meester. Ik kon er maar niet genoeg van krijgen. Hoelang ik gekeken heb, weet ik niet meer. Wel weet ik nog dat ik de man bedankte, hem groette en al huppelend de berg afdaalde. Ik had het geluk gevonden. Het ligt binnen in de mens. In plaats van veel geld en rijkdom ontdekte ik dat het geluk binnen in mij lag. Het had er altijd gelegen, maar ik had het nooit beseft. Nu wist ik het. Zo ben ik tot de conclusie gekomen dat het geluk in jezelf ligt, niet in de materiële dingen om je heen. De dingen binnen in jezelf, je innerlijke rijkdom kan niemand je afpakken. Je baan, je auto, je huis, je vrouw of man, je kind, je invloed, je beleggingen … dat alles kan je kwijtraken. Je geestelijke, je spirituele rijkdom niet. Zo kwam ik tot volgende definitie: “Gelukkig zijn is genieten van innerlijke rijkdom”.

donderdag 13 september 2007

Wachten op Godot

Een van de redenen waarom we ons zo dikwijls mistroostig voelen, is volgens mij dat we voortdurend "wachten op Godot". In plaats van te genieten van het hier en het nu (carpe diem: pluk de dag) zien we steeds weer uit naar toekomstige gebeurtenissen in de hoop dat we dan plezierige momenten zullen beleven. Naar iets prettigs uitzien is aangenaam, het maakt het leven waard om geleefd te worden, maar we vergeten intussen te genieten van de dingen waar we mee bezig zijn. Na een tijd brengt dit een innerlijke onvrede met zich mee, we worden onrustig, we voelen ons niet goed in ons vel. Door al dat wachten, door "het genieten van leuke momenten" steeds voor ons uit te schuiven naar de toekomst, wordt het "nu" vervelend. We vergeten te leven, echt te leven.
Onze job secuur en aandachtig uitvoeren, doet de tijd vergeten. Voor we het weten, zit onze dagtaak erop. De tuin onderhouden op een zulkdanige manier dat we ons werk fier aan onze partner, familie, vrienden en kennissen kunnen tonen, geeft een grote voldoening, ook al vergt het zware inspanningen. Afwassen kan plezierig zijn wanneer we letten op de transformatie van vuile borden, glazen en bestek naar een proper en herbruikbaar servies. Wachten bij de dokter of de tandarts kan aangenaam worden, wanneer we iets boeiends kunnen lezen, kunnen dagdromen over onze volgende vakantie of kunnen observeren hoe anderen zich gedragen in de wachtzaal.
Alles wat we doen uitvoeren met hart en ziel, opgaan in hetgeen we doen, ons verliezen in onze bezigheden, de tijd even vergeten, het schenkt een enorme voldoening. We kunnen fier zijn op onszelf en dikwijls krijgen we nog gratis van onze medemens een zekere appreciatie voor wat we gedaan hebben en hoe we de dingen deden.

zondag 9 september 2007

Gelukkig zijn

Gelukkig zijn is volgens mij op ieder ogenblik plezier vinden in de dingen waarmee je bezig bent, hoe onbenullig die bezigheid ook moge lijken, en geloven dat je in staat bent de moeilijke en onplezierige, soms zelfs pijnlijke ogenblikken die je overvallen, te doorworstelen. Gelukkig zijn, is anderen laten zijn zoals ze zijn, is verdraagzaam zijn, is niet anderen steeds willen veranderen. Gelukkig zijn is ook zelf zijn zoals je bent, is opkomen voor jezelf, zonder anderen te kwetsen. Gelukkig zijn, is je vindingrijkheid gebruiken om dingen te realiseren die voldoening schenken. Gelukkig zijn is je betrokken voelen bij de maatschappij en de mensen om je heen. Gelukkig zijn is opgaan in alles wat je doet.