De evolutie van het heelal

Klik op de afbeeldingen om ze te vergroten!

Tussen de mens en 3A (God) is er qua mogelijkheden een geweldig grote kloof (“…” in de tabel hieronder). Wel is het zo dat sinds de oerknal de evolutie een aardig stukje opgeschoten is. In de beginfase van het heelal waren er enkel de mineralen. Levensloze materie. Materie bestaat uit moleculen. Een molecule van een stof is het kleinst mogelijk af te zonderen stofdeeltje, dat nog de eigenschappen van die stof bezit. Een molecule bestaat uit één of meer al of niet verschillende atomen. Een atoom is opgebouwd uit een kleine, massieve, positieve kern waaromheen een grote, ijle, negatieve zwerm elektronen cirkelt. Een atoomkern bevat protonen en neutronen.

Bij de vorming van de miljarden sterren en sterrenstelsels kwam ook onze melkweg, met daarin ons zonnestelsel tot stand. Onze aarde ontstond zowat vier en een half miljard jaar geleden. Diverse chemische en fysische processen hadden op onze aarde een soort oersoep klaargestoomd waarin de eerste bouwstenen van het leven (proteïnen of eiwitten, RNA en DNA) zich konden ontwikkelen. Eencellige, en daarna meercellige micro-organismen ontstonden en zowat vijfhonderdenvijftig miljoen jaar geleden zagen de planten en de dieren het levenslicht. Zo’n dertig miljoen jaar geleden verschenen de apen en zo’n vijftien miljoen jaar geleden evolueerden de mensapen tot mensen.

In gans deze evolutie hebben we tot hiertoe vier fasen doorlopen die gekarakteriseerd kunnen worden door ieder hun eigen bewustzijnsniveau, hun eigen energieniveau, hun eigen bezielingsniveau, hun eigen trillingsniveau. Fase één is de fase van de Mineralen, de levensloze materie. Vanaf fase twee begon het leven. Fase twee is deze van de Planten, fase drie die van de Dieren en fase vier deze van de Mensen. De mineralen, de gesteenten hebben het laagste bewustzijnsniveau, het laagste trillingsniveau. Dit zijn bezielde moleculen en atomen waarbij we bezield kunnen aanzien als de enorme bewegingsenergie die bij de oerknal meegegeven is aan de elektronen, de protonen en de neutronen. Haalt men alle energie uit een atoom, dan klapt dit ineen. De materie is omgezet in energie. Dit zou kunnen gebeuren bij het absolute nulpunt [0 °K (Kelvin) of –273,16 °C], maar dat punt is niet te bereiken. In een laboratorium kan men een stof op een temperatuur brengen die erg dicht bij het absolute nulpunt ligt, maar dit bereiken is fysisch onmogelijk. De mens kan langs deze weg niet ontsnappen uit zijn driedimensionale ruimte. De mineralen vormen het decor voor de evolutie van het heelal. Zij vormen het ruimte-tijd decor (RT).

De planten zijn levende organismen met enkel een fysiologische structuur (L), hun trillingsniveau ligt een octaaf hoger dan dat van de mineralen, zou men kunnen zeggen. Alle levende organismen bevinden zich op minstens een bewustzijnsniveau hoger dan de mineralen doordat hun atomen en moleculen georganiseerd zijn in een zelfregulerend systeem, bezield met leven. De dieren hebben boven op het trillingsniveau van de planten, nog emoties (LE). Hun trillingsniveau ligt twee octaven hoger dan dat van de mineralen. Zij hebben een grotere betrokkenheid op hun omgeving en kunnen zich vrij bewegen. De mens spant momenteel de kroon in dit rijtje met, naast zijn lichaam en zijn gevoelens, zijn mentale vermogens (LEM). Zijn trillingsniveau ligt drie octaven hoger. De mens kan waarnemen, zich een beeld vormen van de realiteit, zich bewust zijn van zijn omgeving en zichzelf, hij kan denken en spreken. Hij kan de natuur naar zijn hand zetten.

De evolutie van het heelal en de aarde met zijn bewoners is nog niet afgelopen. Ik denk dat de evolutie niet stopt bij de mens. De kosmos gaat verder evolueren. Hoe zal die verdere evolutie er dan uitzien? Wie zal het zeggen! Ik weet het niet! Het lijkt me enkel logisch dat er na de mens nieuwe wezens zullen komen die de kloof tussen de mens en 3A gaan opvullen. De wetenschap, de techniek en de technologie zitten momenteel in een stroomversnelling. De mens is dank zij de micro-elektronica niet alleen in staat de levensloze natuur te beheersen, maar ook al in grote mate de levende natuur. Productie, transport en communicatie maken de laatste decennia enorme sprongen vooruit. We kennen machines allerhande, robotten, steeds betrouwbaarder vervoermiddelen, computers, multimedia-apparatuur, videoconferenties, telefoon, gsm, een wereldwijd netwerk (internet), communicatiesatellieten, het kan niet op. Maar we kennen ook genetische manipulatie van planten, dieren en de mens zelf. De mens gaat in staat zijn in zijn eigen evolutie in te grijpen. De hoeveelheid informatie en de kennis van de mens neemt zeer snel toe. Zijn mentale vermogens worden steeds groter. Onze kinderen lijken soms genieën in vergelijking met ons toen we klein waren. Maar wat niet even snel mee evolueert, is de verwerking van al dat nieuwe, de aanpassing van de mens aan de technologie. De maatschappelijke evolutie raakt achterop. De sociale weefsels worden doorbroken. De samenhorigheid raakt zoek. De mens wordt steeds meer onverdraagzaam. Ondanks het internet zijn er nog nooit zoveel eenzame mensen op deze wereld geweest! Mensen trekken zich terug in hun eigen cocon, achter hun eigen TV en hun eigen PC. In plaats van contact met zijn medemens op buurtfeesten, ontspanningsmomenten enz. gaat de mens nu via het internet “chatten” met onbekende mensen ver weg. Men leeft niet meer hier en nu. Eigenbelang heeft voorrang op het algemeen belang, iemand belangeloos helpen zit er niet meer in, de enkele vrijwilligers niet te na gesproken. Er wordt meer belang gehecht aan geld, macht en invloed dan aan vriendschap, liefde en intimiteit. Kennis is alomtegenwoordig, wijsheid daarentegen niet!

Extrapolatie van LEM naar 3A

Klik op de tabel om ze te vergroten!

Er zit een grote analogie in alles. Wij mensen hebben mentale vermogens, we hebben verstand, we zijn ons bewust van onszelf en van onze omgeving. We kennen enkele dingen, we weten een en ander, we kunnen dingen ontwerpen, we kunnen plannen maken, we kunnen afspraken maken, we kunnen wetten en leefregels opstellen ... Maar alles in beperkte mate. 3A is alwetend, hij/zij kent alles, weet alles, is zich van alles bewust. Maar 3A plant niet. Plannen wil zeggen: iets voorzien voor de toekomst. Maar 3A “zit” in de toekomst. De toekomst is voor hem “nu”. Kortom: 3A weet!

Wij hebben emoties en gevoelens, wij kunnen ons goed voelen of slecht, wij kunnen spontaan reageren of een spel spelen, wij kunnen assertief zijn tegenover onze medemens of manipulatief, wij kunnen oordelen over onszelf en ons gedrag, wij kunnen anderen beoordelen ... Onze betrokkenheid op onze persoonlijke en onze maatschappelijke leefwereld kan op positieve gevoelens gebaseerd zijn of op negatieve. Onze draai vinden is en blijft een moeilijke evenwichtsoefening tussen aantrekking en afkeer. 3A heeft daar allemaal geen last van. 3A heeft geen gevoelens. 3A is niet jaloers, hij is overal, hij is alles, voor eeuwig. 3A is!

Wij hebben een lichaam waarmee we kunnen spelen en werken, waarmee we dingen kunnen creëren of herstellen, waarmee we projecten kunnen realiseren, waarmee we kunnen uitvoeren wat we gepland hebben, waarmee we intiem kunnen zijn, waarmee we onze nakomelingen kunnen scheppen, waarmee we onze maatschappij kunnen organiseren en besturen ... Maar dit alles kunnen we niet uit onszelf. We kunnen dit omdat we “bezield” zijn door 3A. 3A is de schepper van alles. Alles is immers uit 3A voortgekomen. In het “niets” van 3A zat alles. 3A bezielt gans de kosmos, de melkwegen, de zonnestelsels, onze aarde met zijn begroeiing, de dieren, de mensheid, de mens. 3A bezielt!

3A IS, BEZIELT, WEET

Het mooie aan 3A is voor mij dat het geen persoonlijke God is. 3A houdt zich niet bezig met het in de gaten houden van u en ik, van alle mensen. Het kan 3A niet schelen of er op aarde ergens oorlog gevoerd wordt of er criminelen of fraudeurs aan het werk zijn of er mensen verhandeld worden of er kinderen misbruikt worden of er gestolen wordt ... Anticonceptie, abortus, genetische manipulatie, euthanasie, milieuverontreiniging, broeikaseffect, opwarming van de aarde ... Het zal hem een zorg wezen. 3A houdt zich niet bezig met de evolutie van het heelal, de aarde of de mens. 3A is dat alles. 3A bezielt dat alles, op een neutrale manier. 3A grijpt niet in of stuurt niet bij wanneer een en ander de verkeerde kant op gaat. 3A bestraft niemand, zendt geen overstromingen of andere natuurrampen op ons af wanneer we het te bont maken. 3A laat alles gewoon gebeuren. Dat vind ik juist zo mooi aan 3A. Wij moeten zelf onze verantwoordelijkheid opnemen voor onze daden. Willen wij in die mooie machinerie meewerken of tegenwerken? Aan ons de keuze. Het effect, de gevolgen van onze keuze moeten we er wel bij nemen.

God ademt voortdurend uit en in

3A, onze “niets-alles” God, heeft niet stilgezeten. Zo’n vijftien miljard jaar geleden heeft 3A zich ergens in een punt van de “lege ruimte” (die er nog niet was!) gemanifesteerd. Alles wat in niets zat, is als een ontzaglijke hoeveelheid oerenergie naar buiten gekomen met de oerknal en de vorming van ons universum tot gevolg. Op dit ogenblik dijt het heelal verder uit. De melkwegstelsels bewegen steeds verder uit elkaar. Wat er uiteindelijk met ons heelal gaat gebeuren, de wetenschap is het daarover nog niet eens. Gaat het heelal eeuwig blijven uitdijen waarbij de sterren van de melkwegstelsels uiteindelijk uitdoven of gaat het heelal op een zeker ogenblik weer inkrimpen tot het ineenstort met een eindkrak (big crunch)? Wie zal het zeggen?

Sommige wetenschappers spelen met het idee dat bij de oerknal alle antimaterie, die zo geheimzinnig verdwenen was uit ons heelal, zich georganiseerd heeft rond een anti-heelal. Daarop voortbordurend kan ik me voorstellen dat ons heelal en zijn spiegelbeeld, het anti-heelal, op een zeker ogenblik bij het uitdijen elkaar gaan raken en elkaar gaan vernietigen met vrijgave van de oorspronkelijke oerenergie (zoals bij een deeltje en een antideeltje). Hoe het ook zij, wanneer ons heelal uiteindelijk verdwijnt en terug omgezet wordt in de oorspronkelijke oerenergie, zal 3A zeker niet gaan rusten. Alle energie verdwijnt in het “niets” om er onmiddellijk weer uit te komen. Een volgende oerknal heeft plaats en we zijn weer vertrokken met een nieuw heelal (plus een anti-heelal?) Het lijkt me logisch dat dit een cyclische, een steeds weerkerende manifestatie van 3A is, een kringloop, een golfbeweging. Precies alsof 3A voortdurend uit- en inademt.

Voel je ook die oneindigheid van 3A en die pietluttigheid van je eigen LEM-mobiel? Waar maken wij ons hier op deze oneindig kleine aarde, waarop we maar een fractie van een seconde leven, toch druk over, wanneer we bedenken welke gigantische machine er eeuwig loopt.

Ik ben een aanhanger van de theorie van de “synchroniciteit”. Dit betekent dat ik van mening ben dat alles, gans het heelal, één groot samenwerkend geheel is waarbij alle onderdelen voeling hebben met elkaar en dit op ieder ogenblik. Uiteraard speelt 3A hierin de hoofdrol, 3A “is” het heelal. Onze wereld, ons zonnestelsel, onze melkweg, het heelal: het is één groot samenhangend geheel waarbij alle onderdelen “synchroon” op elkaar zijn afgestemd en samenwerken. Het geheel vertelt hierbij iets over de delen, de delen vertellen iets over het geheel.

God is neutraal

Het uitgangspunt van mijn godsbeeld was: de eeuwige gelukzaligheid, het eeuwige niets doen, niets, maar niets waarin alles in potentie aanwezig is. We hebben dit godsbeeld verder uitgediept en zijn gekomen tot de drie-eenheid 3A (Alomvattende Almachtige Alwetendheid). Als 3A toch zo gelukkig is, alles kent en weet, zelfs weet dat hij alles kan, waarom zou hij dan niet eeuwig “op zijn rug” gaan liggen en zich de moeite besparen om een heelal in elkaar te knutselen met daarin ergens een planeet waar wezens huizen die er niet veel van bakken? Waarom zou hij zich al die miserie op de hals halen?

Een visser die niet vist, die nooit met zijn vislijn aan de waterkant gaat zitten en probeert vis te vangen, is geen visser. Een schilder die niet schildert, die nooit met een stel kwasten en een verfpallet aan zijn schildersezel gaat zitten om iets mooi op het doek te toveren, is geen schilder. De visser kan misschien vissen, de schilder heeft misschien leren schilderen, maar als zij het vissen of het schilderen nooit beoefenen, is de een geen visser en de ander geen schilder. Dit is per definitie zo. Een almachtig wezen dat nooit zijn almacht aanwendt om iets te scheppen dat er nog niet is, om iets te creëren dat nog niet bestaat, is niet almachtig. Dergelijk wezen kan men zo niet noemen. Ook kunnen we aanhalen dat 3A zich op den duur stierlijk zou kunnen gaan vervelen, zo eeuwig niets doen (door een mensenbril bekeken). Nee, niets doen ligt niet in de aard van 3A.

Wat “zich al die miserie op de hals halen” betreft? Wij noemen dat miserie, wij ervaren dat zo. Omdat wij mensen zijn. Wij zijn erbij betrokken. Wij staan er middenin. Wij kunnen de gebeurtenissen niet neutraal, van op een afstand bekijken. Wij menen dat we over alles een oordeel moeten vellen, alles klasseren als goed of slecht. Wij kunnen de dingen niet zomaar laten gebeuren. Wij proberen de dingen naar onze hand te zetten, met alle gevolgen vandien. 3A is neutraal, voor hem gebeuren de dingen zoals ze gebeuren. Het laat hem koud wat er precies gebeurt en hoe het gebeurt! Rampen en oorlogen gebeuren! Voor 3A zijn ze niet goed en niet slecht, hij “bekijkt” ze neutraal. Hij grijpt ook nergens in, hij stuurt niet bij.

Nieuwe naam voor God: 3A

De mens heeft mentale vermogens (M), maar deze zijn beperkt. Bij een God moeten dat ontzaglijke mentale vermogens zijn. Een God moet alles kennen, alles kunnen bevatten, alles weten. Zoniet is het maar een prutsventje, een God van niets. Dus een God moet “Alwetend” zijn. De mens heeft emoties (E). Dat heeft te maken met het feit dat hij beperkt is. Hij is niet volmaakt. Hij heeft een lichaam, een LEM-Mobiel met onder andere beperkte afmetingen. Hij kan enkel hier en nu zijn, hij is beperkt in ruimte en in tijd. Daardoor gaat hij verlangen naar “daar” en naar “dan of toen”. Hij wil zich goed voelen en denkt dat hij dit bereikt door te “hebben”. Hij gaat geld, macht en invloed nastreven. En hoe meer hij daarvan heeft, hoe meer hij ervan wil hebben. Maar hij blijft een mens met een beperkt verstand en een mysterieus werkend regelstelsel van klieren en hormonen. Vergeleken met de kosmos is hij een nietig wezen. Een God kan niet beperkt zijn. Een God moet volmaakt zijn, moet overal tegelijk zijn, moet alles zijn, moet eeuwig zijn, moet er altijd geweest zijn en moet er altijd blijven zijn. Een God moet heersen over ruimte en tijd. Derhalve moet een God “Alomvattend” zijn. De mens heeft een lichaam (L) waarmee hij kan handelen, kan werken, beperkte dingen kan creëren. Een God moet alles kunnen, moet alles kunnen creëren, alles kunnen scheppen, alles kunnen beheren. Een God moet dus “Almachtig” zijn.

Wat ik hier aan het doen ben, is een beschrijving geven van iets dat wij mensen met ons beperkt bevattingsvermogen, met onze beperkte woordenschat, eigenlijk niet kunnen beschrijven. Hoe God eruit ziet, wat voor iets hij/zij eigenlijk is, gaat ons petje gewoon te boven. Wij hebben daar geen woorden voor! Eigenlijk kunnen we niets zinnigs zeggen over God! We weten om te beginnen al niet of hij/zij echt bestaat! En toch wil ik voor mezelf een eigen constructie maken van God. God opdelen in drie delen, met drie eigenschappen is zeker fout, maar ik kan niets beters bedenken. Ik troost me met het beeld dat deze drie eigenschappen “in elkaar verweven” aanwezig zijn. Drie-eenheid, zegt dat iets?

De drie vermelde eigenschappen van God beginnen alle drie met een A. Ik wilde een ander woord dan “God” vinden voor de God die ik mij op mijn manier aan het uitwerken was. Wanneer iemand het woord “God” hoort uitspreken, komt onmiddellijk “zijn” godsbeeld in zijn gedachten op en dit is afhankelijk van de religie die hij aanhoudt. Het godsbeeld waar ik het hier over heb, krijgt een heel andere invulling, los van iedere religie. Om verwarring te voorkomen, ben ik op zoek gegaan naar een nieuwe naam. Na veel denkwerk besloot ik God de naam “3A” te geven (of “3C” in het engels).

3A = Alomvattende Almachtige Alwetendheid

of

3C = Cosmic Creative Consciousness

Dat een God alwetend moet zijn, alles moet weten en almachtig moet zijn, alles moet kunnen creëren, lijkt mij vanzelfsprekend. Maar alomvattend? Volgens mij moet een God allesomvattend zijn. Veronderstel dat we God ergens in een of andere uithoek van het heelal plaatsen. Dan mist hij iets, dan zijn er dingen die hij niet heeft. Dan gaat hij misschien verlangen naar de dingen die zich in een andere uithoek van het universum bevinden. Dan moet hij zich verplaatsen, wil hij die dingen kunnen betasten. Zich verplaatsen betekent gebonden zijn aan ruimte en tijd. Dan begint hij menselijke trekken te krijgen (verlangen), beperkt te zijn in de ruimte (op één plaats) en gekluisterd aan de tijd (eerst is hij hier en later daar). Met andere woorden, dan is hij niet volmaakt! Nee, geef mij maar 3A die allesomvattend is, zowel in ruimte als in tijd.

Op zoek naar God

Niemand van ons heeft God ooit gezien. Bestaat hij dan niet? Dat is te veel gezegd. Misschien bestaat hij niet, misschien wel, wie zal het zeggen? De wetenschap is er in geslaagd al een erg groot stuk van het heelal en onze aarde te doorgronden en te begrijpen. Maar er is nog oneindig veel meer dat wij niet begrijpen. Het ons bekende is slechts een nietig gedeelte in vergelijking met hetgeen nog onbekend is. Vandaar dat sommigen onder ons alles wat onbekend is, steken in een hoger wezen dat we God noemen. Tot hiertoe ben ik nog mee. Maar de invulling van die God, de voorstelling die de religies ons van die God voorhouden, daar ben ik niet gelukkig mee. De evolutie van het heelal, van de aarde en van ons, de mens, heeft niet stilgestaan. De wetenschap is erop vooruitgegaan sinds de wereldreligies zijn ontstaan. We hebben nu andere inzichten zodat ons godsbeeld aan een herziening toe is. Ik heb voor mezelf een godsbeeld uitgewerkt dat voor mij plausibel is. Hiermee ben ik in staat voor mezelf aannemelijke verklaringen te geven voor de geheimen en de zin van het leven.

God, dat is voor mij de eeuwige gelukzaligheid, het eeuwige niets doen. Niets! Maar geen lege niets! Ik stel me God voor als niets, waarin alles zit opgeborgen, waarin alles in potentie aanwezig is. God is een allesomvattend niets!

Hoe kan dat nu? Wanneer we “niets” vastnemen en uitrekken zoals een elastiek, kunnen we de twee getallen +1 en –1 bekomen. Laten we het “elastiek” los, dan trekt dit zich terug samen tot niets. Wiskundig is dit juist: +1 –1 = 0. Trekken we “niets” verder uit elkaar, dan krijgen we bijvoorbeeld de positieve getallen +1 tot +7 en daartegenover de negatieve –1 tot –7. Laten we het “elastiek” los, dan springt dit terug naar niets. Wiskundig is de optelling weerom nul: –7 –6 –5 –4 –3 –2 –1 +1 +2 +3 +4 +5 +6 +7 = 0. Rekken we “niets” in de tegenovergestelde richtingen uit tot in het oneindige, dan hebben we een rechte lijn met erop de getallen van +1 tot + oneindig en daartegenover van –1 tot – oneindig. Rekken we deze rechte uit in de twee tegenovergestelde richtingen, loodrecht op de rechte, dan krijgen we een vlak. Het vlak uitrekken in de twee tegenovergestelde richtingen, loodrecht op het vlak, levert een lege driedimensionale ruimte. Laten we het geheel los, dan hebben we weer niets. We kunnen nog verder gaan. Door “niets” uit elkaar te trekken, kunnen we ook positieve materie en negatieve materie bekomen, in de fysica materie en antimaterie genoemd. Onderzoekers hebben zowel theoretisch als experimenteel aangetoond dat antimaterie bestaat. Trekken we “niets” uit elkaar in de drie richtingen, dan kunnen we een driedimensionale ruimte bekomen, gevuld met materie en antimaterie. “Even” de antimaterie kwijtspelen en we hebben een lichaam, een voorwerp. In principe kunnen we door “niets” uit te rekken in alle richtingen, bekomen wat we willen. Dit is scheppen! Jammer genoeg kunnen wij dat niet. Wij kunnen deze experimenten slechts in onze gedachten uitvoeren. Maar tijdens het ontstaan van ons heelal, tijdens de oerknal (the big bang) hebben deze fenomenen werkelijk plaats gehad, zegt de wetenschap. Albert Einstein zei in zijn beroemde formule E = mc2 (E = energie, m = massa, c = 300.000 km/s, de lichtsnelheid): materie kan omgezet worden in energie en omgekeerd. Materie is zeer sterk geconcentreerde energie. In situaties met extreem hoge temperaturen (zoals bij de oerknal) kan energie omgezet worden in deeltjesparen bestaande uit een deeltje en een corresponderend antideeltje. Bij de botsing van een deeltje met een corresponderend antideeltje, vernietigen beide deeltjes elkaar en komt de energie, gebruikt om het paar te vormen, weer vrij. Tijdens de oerknal is een enorme hoeveelheid energie omgezet in materie en antimaterie. De materie heeft zich tijdens de verwarring die er heerste in de enorm hete oerbrij kunnen ontdoen van de antimaterie (de wetenschap is er nog niet uit waar die naartoe is). Hierbij vond een explosie plaats die de grote massa hete deeltjes enorm snel in alle richtingen de ruimte inslingerde waardoor deze deeltjes gingen afkoelen met vorming van melkwegen, sterren, planeten en zonnestelsels tot gevolg. Ons heelal was gevormd. Wij zouden kunnen scheppen, uit het niets iets maken, indien we konden beschikken over dergelijke “oerenergie” en deze naar believen konden “afvuren” in voorwerpen.

Keren we nu terug naar ons godsbeeld. Ik stel mij God voor als:

God is niets, waarin alles potentieel aanwezig is.

In dit niets zit alles, dit alles kan zich manifesteren en zit er klaar voor. Alles is in potentie aanwezig. Alle “oerenergie” en de blauwdrukken om alles te scheppen is in dit niets aanwezig. Nu hoor ik je zeggen: een God die niets uitricht, die alleen maar eeuwig gelukzalig zit te zijn, dat houdt geen steek! Er is onze kosmos en wij zijn er. Wie heeft dat dan allemaal in elkaar gestoken? Akkoord! Dit “alles-in-niets” godsbeeld is slechts het uitgangspunt.

Ik ben dan op zoek gegaan naar de eigenschappen van die “niets-alles” God. Het christendom zegt dat God ons geschapen heeft naar zijn beeld en gelijkenis. Dat intrigeerde mij. Ik heb in een vorige bijdrage de mens gedefinieerd als een bezielde LEM-Mobiel. Via de bezieling komt iedere LEM-Mobiel (= materie) tot leven. Zou onze “niets-alles” God ook uit drie delen kunnen bestaan of beter gezegd drie eigenschappen kunnen hebben?

Hoe ziet God er uit?

Vroeger werd God ons voorgesteld als een wezen dat ons op ieder ogenblik in de gaten hield en ons af en toe een straf toezond, wanneer we het te bont maakten. Het idee van een persoonlijke God, een God met een gezicht, een God die kwaad kan zijn, die streng is en ons vergiffenis schenkt wanneer we berouw hebben, die gevoelens kan hebben, dat kon er bij mij niet in. Ik heb de indruk dat het de bedoeling was ons voortdurend met schuldgevoelens op te zadelen, zeg maar ons te manipuleren om ons in het rijtje te laten lopen. We moesten ons schikken naar de regels van “de club”. De kracht, de rijkdom die ieder van ons in zich heeft, werd hierdoor volgens mij verstikt. Er werd ons verteld dat de God van de christenen de enige echte ware is. En de andere godsdiensten dan? Die hebben toch ook een God! Zijn er dan meerdere goden? Of ziet God er verschillend uit, afhankelijk van wie naar hem kijkt? We moesten alles geloven wat in de bijbel stond en wat de paus, het “onfeilbare” hoofd van de kerk ons voorhield. De voorstellingen die men ons gaf van God, de schepping, de hemel, het vagevuur, de hel en de engelen, ik kon er niet bij. Ik voelde me geïndoctrineerd en gevangen. Ik wilde vrij zijn, mijn innerlijke rijkdom kunnen ontdekken. Sinds die tijd heb ik een hekel gekregen aan de woorden “moeten” en “geloven”. Ik heb ze dan ook uit mijn woordenboek geschrapt.